Oddziały blisko Ciebie:  Tarnowskie Góry  |  Piekary Śląskie  |  Radzionków  I  Ruda Śląska

Infolinia: +48 666 950 382 

Diagnoza spektrum autyzmu – dlaczego coraz więcej osób szuka informacji o ADOS-2 i ADI-R?

Jeszcze kilka lat temu spektrum autyzmu kojarzyło się głównie z dziećmi, u których trudności były bardzo wyraźnie widoczne już we wczesnym dzieciństwie. Dziś rozumiemy znacznie więcej. Wiemy, że autyzm może wyglądać bardzo różnorodnie i nie zawsze wiąże się z obrazem, który przez lata funkcjonował w społecznej świadomości.

Coraz więcej osób zaczyna zauważać u siebie albo swoich dzieci trudności, które wcześniej były tłumaczone „charakterem”, nadwrażliwością albo problemami emocjonalnymi. Część dzieci od początku ma trudność z relacjami społecznymi i komunikacją. Inne rozwijają się pozornie prawidłowo, ale bardzo źle radzą sobie ze zmianami, przeciążeniem bodźcami albo funkcjonowaniem w grupie. U dorosłych pacjentów problem często wygląda jeszcze inaczej. Wiele osób przez lata funkcjonuje pozornie dobrze, ale stale odczuwa ogromne zmęczenie społeczne, trudności w relacjach albo poczucie bycia „innym”. Próbuje zrozumieć swoje funkcjonowanie albo zachowanie dziecka. Część rodziców słyszy od otoczenia, że „dziecko z tego wyrośnie”. Dorośli pacjenci często mają poczucie, że przez całe życie funkcjonowali inaczej niż większość ludzi, ale nie potrafili znaleźć odpowiedzi na pytanie dlaczego.

I właśnie dlatego odpowiednio przeprowadzona diagnoza może być niezwykle ważnym momentem zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych.

Czym jest spektrum autyzmu?

Spektrum autyzmu, określane również skrótem ASD, nie jest jedną konkretną chorobą ani prostym zestawem objawów. To neurorozwojowy sposób funkcjonowania, który wpływa między innymi na komunikację, relacje społeczne, odbieranie bodźców, regulację emocji oraz codzienne funkcjonowanie.

Bardzo ważne jest zrozumienie, że spektrum autyzmu wygląda inaczej u każdej osoby.

Niektóre dzieci mają bardzo wyraźne trudności komunikacyjne już we wczesnym dzieciństwie. Inne rozwijają mowę prawidłowo, ale mają trudność z budowaniem relacji albo bardzo silnie reagują na zmiany i bodźce z otoczenia.

U części osób dorosłych objawy przez lata pozostają niezauważone. Szczególnie często dotyczy to kobiet, które nauczyły się maskować trudności społeczne i dostosowywać do otoczenia.

I właśnie dlatego współczesna diagnostyka spektrum autyzmu wymaga bardzo indywidualnego podejścia.

Dlaczego diagnoza spektrum autyzmu jest tak ważna?

Wokół diagnozy nadal istnieje bardzo dużo lęku. Wielu rodziców obawia się samego procesu diagnostycznego, a osoby dorosłe często zastanawiają się, czy „mają prawo” w ogóle rozważać spektrum autyzmu u siebie.

Tymczasem odpowiednio przeprowadzona diagnoza nie ma na celu „nadania etykiety”. Jej zadaniem jest przede wszystkim lepsze zrozumienie sposobu funkcjonowania człowieka.

W przypadku dzieci diagnoza bardzo często pozwala szybciej wdrożyć odpowiednie wsparcie terapeutyczne i edukacyjne. Rodzice zaczynają lepiej rozumieć potrzeby dziecka, jego reakcje emocjonalne oraz trudności związane z codziennym funkcjonowaniem.

U nastolatków diagnoza często pomaga uporządkować wiele trudnych doświadczeń związanych z relacjami społecznymi, szkołą czy przeciążeniem emocjonalnym.

Jeszcze inaczej wygląda to u dorosłych pacjentów. Bardzo wiele osób po postawieniu diagnozy mówi po raz pierwszy:„wreszcie rozumiem siebie”.

Nagle wiele doświadczeń z dzieciństwa i dorosłego życia zaczyna układać się w spójną całość. Problemy w relacjach, przeciążenie hałasem, trudność w odnalezieniu się w grupie albo ogromne zmęczenie po kontaktach społecznych przestają być odbierane jako „dziwność” czy „słabość charakteru”.

Czym właściwie jest ADOS-2?

Test ADOS-2 jest jednym z najważniejszych narzędzi wspierających diagnozę spektrum autyzmu. Wiele osób określa go po prostu jako „test na autyzm”, ale w rzeczywistości jego rola jest znacznie bardziej złożona.

To standaryzowane narzędzie diagnostyczne, które pozwala specjaliście bardzo dokładnie przyjrzeć się sposobowi komunikacji, relacjom społecznym oraz pewnym charakterystycznym wzorcom zachowania.

Jednocześnie ADOS-2 nie polega na rozwiązywaniu klasycznego testu przy stoliku. To właśnie często zaskakuje pacjentów oraz rodziców dzieci kierowanych na diagnozę.

Badanie ma formę spotkania i interakcji prowadzonej przez odpowiednio przeszkolonego specjalistę. W trakcie obserwowane są subtelne elementy funkcjonowania społecznego i komunikacyjnego, które dla osoby bez odpowiedniego przygotowania mogłyby pozostać niezauważone.

Specjalista zwraca uwagę nie tylko na odpowiedzi pacjenta, ale również na:

• sposób prowadzenia rozmowy,

• spontaniczność kontaktu,

• reakcje emocjonalne,

• komunikację niewerbalną,

• oraz sposób budowania relacji.

Bardzo ważne jest zrozumienie, że ADOS-2 nie daje prostej odpowiedzi „tak” albo „nie”. Wynik zawsze musi być interpretowany w szerszym kontekście funkcjonowania pacjenta.

Dlaczego ADOS-2 wygląda inaczej u dziecka i inaczej u osoby dorosłej?

ADOS-2 posiada różne moduły dostosowane do wieku oraz sposobu komunikacji pacjenta. Inaczej przebiega diagnoza małego dziecka, inaczej nastolatka, a jeszcze inaczej osoby dorosłej.

W przypadku młodszych dzieci ogromną rolę odgrywa obserwacja spontanicznej zabawy, komunikacji i sposobu budowania relacji z diagnostą. Specjalista zwraca uwagę na to, w jaki sposób dziecko reaguje na interakcję, czy inicjuje kontakt oraz jak radzi sobie z komunikacją społeczną.

U osób starszych i dorosłych diagnoza ma bardziej rozmowny charakter. Nadal jednak ogromne znaczenie mają subtelne elementy funkcjonowania społecznego oraz komunikacyjnego.

I właśnie dlatego doświadczenie diagnosty ma tutaj ogromne znaczenie.

Czym jest ADI-R?

ADI-R jest kolejnym niezwykle ważnym elementem procesu diagnostycznego. W przeciwieństwie do ADOS-2 nie polega jednak na obserwacji pacjenta podczas wykonywania określonych zadań.

ADI-R ma formę bardzo szczegółowego wywiadu diagnostycznego prowadzonego najczęściej z rodzicem albo opiekunem. Rozmowa dotyczy rozwoju dziecka, sposobu komunikacji, relacji społecznych oraz codziennego funkcjonowania.

To właśnie dzięki ADI-R możliwe jest spojrzenie szerzej na historię rozwoju pacjenta. Specjalista może lepiej zrozumieć, jak wyglądały trudności na różnych etapach życia oraz kiedy pojawiły się pierwsze niepokojące sygnały.

W praktyce bardzo często okazuje się, że pewne zachowania obecne były od dawna, ale przez lata interpretowano je jako cechy charakteru albo indywidualny styl funkcjonowania dziecka.

Dlaczego ADOS-2 i ADI-R często są wykorzystywane razem?

Spektrum autyzmu jest na tyle złożonym obszarem, że jedno spotkanie albo pojedynczy wynik bardzo rzadko wystarczają do postawienia rzetelnej diagnozy.

ADOS-2 pozwala specjaliście obserwować aktualne funkcjonowanie pacjenta podczas interakcji. ADI-R daje natomiast szeroki obraz rozwoju oraz historii trudności.

Połączenie obu narzędzi pozwala znacznie lepiej zrozumieć sposób funkcjonowania danej osoby. I właśnie dlatego profesjonalna diagnoza opiera się nie tylko na wynikach pojedynczego badania, ale również na rozmowie, obserwacji oraz całościowym obrazie funkcjonowania pacjenta.

Jak wygląda diagnoza spektrum autyzmu u dziecka?

Dla wielu rodziców sam moment rozpoczęcia diagnozy jest bardzo trudny emocjonalnie. Pojawia się lęk, poczucie winy albo obawa przed oceną dziecka.

W praktyce jednak proces diagnostyczny ma przede wszystkim pomóc lepiej zrozumieć potrzeby dziecka oraz jego sposób odbierania świata.

Diagnoza zwykle rozpoczyna się od bardzo dokładnego wywiadu dotyczącego rozwoju dziecka. Specjalista pyta o komunikację, relacje społeczne, reakcje emocjonalne, zainteresowania oraz codzienne funkcjonowanie.

Następnie przeprowadzana jest obserwacja oraz odpowiednio dobrane narzędzia diagnostyczne, takie jak ADOS-2.

Bardzo ważne jest również spojrzenie na dziecko całościowo. Nie chodzi wyłącznie o pojedyncze zachowania, ale o szerszy obraz funkcjonowania emocjonalnego, społecznego i rozwojowego.

Diagnoza autyzmu u dorosłych – dlaczego coraz więcej osób zgłasza się na ADOS-2?

To jeden z najszybciej rozwijających się obszarów współczesnej diagnostyki.

Coraz więcej dorosłych zaczyna zastanawiać się, czy ich wieloletnie trudności mogą mieć związek ze spektrum autyzmu. Dotyczy to szczególnie osób, które przez lata funkcjonowały pozornie dobrze, ale stale doświadczały ogromnego przeciążenia psychicznego.

Wiele osób mówi o poczuciu „grania roli” w kontaktach społecznych. Inni opisują ogromne zmęczenie po spotkaniach z ludźmi, trudności w relacjach albo poczucie bycia niezrozumianym mimo dużych kompetencji zawodowych.

Szczególnie często późna diagnoza dotyczy kobiet. Dziewczynki i kobiety bardzo często uczą się maskować trudności społeczne, przez co przez wiele lat nie otrzymują właściwego wsparcia.

Autyzm u dziewczynek i kobiet – dlaczego diagnoza bardzo często pojawia się późno?

Jeszcze kilka lat temu autyzm był kojarzony głównie z chłopcami oraz bardzo wyraźnymi trudnościami społecznymi i komunikacyjnymi. Dziś wiemy już, że obraz spektrum autyzmu u dziewczynek i kobiet często wygląda zupełnie inaczej.

W praktyce wiele kobiet trafia na diagnozę dopiero w wieku dorosłym. Część z nich przez lata funkcjonowała z wcześniejszymi rozpoznaniami zaburzeń lękowych, depresji albo ADHD.

Problem polega na tym, że dziewczynki bardzo często uczą się maskować swoje trudności społeczne. Obserwują zachowania innych osób, próbują dopasowywać się do grupy i świadomie kontrolować sposób komunikacji.

Z zewnątrz mogą wyglądać na bardzo dobrze funkcjonujące społecznie. W rzeczywistości jednak codzienne relacje wymagają od nich ogromnego wysiłku psychicznego.

Maskowanie objawów – dlaczego część osób przez lata pozostaje niezdiagnozowana?

Maskowanie, określane również jako masking, jest jednym z powodów, dla których część osób przez wiele lat nie otrzymuje prawidłowej diagnozy.

Polega ono na świadomym albo nieświadomym ukrywaniu trudności społecznych i dostosowywaniu się do oczekiwań otoczenia.

Niektóre osoby bardzo dokładnie obserwują sposób komunikacji innych ludzi i próbują go odtwarzać. Z zewnątrz może to wyglądać jak dobre funkcjonowanie społeczne. Problem polega jednak na tym, że takie funkcjonowanie często wiąże się z ogromnym napięciem psychicznym oraz przeciążeniem.

W praktyce wiele osób zgłaszających się na diagnozę mówi:„całe życie czułam, że uczę się relacji jak języka obcego”.

ADHD a spektrum autyzmu – dlaczego objawy bywają podobne?

ADHD i spektrum autyzmu mogą współwystępować, ale jednocześnie część objawów bywa do siebie podobna. Dotyczy to między innymi trudności z regulacją emocji, przeciążenia bodźcami, problemów społecznych albo trudności organizacyjnych.

I właśnie dlatego profesjonalna diagnostyka wymaga bardzo dokładnej analizy funkcjonowania pacjenta.

W praktyce część osób zgłasza się na diagnozę ADHD, a ostatecznie okazuje się, że trudności są bardziej związane ze spektrum autyzmu. Zdarza się również odwrotna sytuacja albo współwystępowanie obu neuroróżnorodności.

Czy diagnoza spektrum autyzmu może być emocjonalnie trudna?

Tak — zarówno dla rodziców dzieci, jak i dla osób dorosłych.

Wielu rodziców zgłaszających się na diagnozę doświadcza ogromnego lęku. Pojawia się obawa przed oceną dziecka albo przed tym, co diagnoza może oznaczać dla przyszłości.

W praktyce jednak bardzo często po zakończeniu procesu diagnostycznego rodzice odczuwają przede wszystkim ulgę. Zaczynają lepiej rozumieć zachowania dziecka oraz jego potrzeby.

Podobnie wygląda to u dorosłych pacjentów. Diagnoza bywa momentem bardzo emocjonalnym, ponieważ pozwala spojrzeć na całe dotychczasowe życie z zupełnie nowej perspektywy.

Jak przygotować się do badania ADOS-2?

To pytanie bardzo często pojawia się przed pierwszą wizytą.

W praktyce najważniejsze jest jedno — nie trzeba „uczyć się” do ADOS-2 ani próbować wypaść w określony sposób.

Diagnoza ma pomóc zobaczyć naturalny sposób funkcjonowania pacjenta, dlatego ogromne znaczenie ma autentyczność oraz spokojna atmosfera podczas spotkania.

Rodzice dzieci bardzo często stresują się, że dziecko będzie zmęczone albo „nie będzie współpracować”. W praktyce doświadczeni diagności są przygotowani na bardzo różne reakcje dzieci i dostosowują przebieg spotkania do możliwości pacjenta.

Mity dotyczące spektrum autyzmu – dlaczego nadal jest ich tak dużo?

Mimo coraz większej świadomości społecznej wokół autyzmu nadal funkcjonuje bardzo wiele mitów.

Jednym z najczęstszych jest przekonanie, że osoba w spektrum autyzmu „nie chce kontaktu z ludźmi”. W rzeczywistości wiele osób bardzo potrzebuje relacji, ale doświadcza trudności związanych z komunikacją społeczną albo przeciążeniem.

Innym częstym mitem jest przekonanie, że autyzm zawsze wygląda bardzo „widocznie”. Tymczasem część osób funkcjonuje przez wiele lat bez diagnozy, szczególnie jeśli nauczyły się maskować trudności.

I właśnie dlatego współczesna diagnostyka wymaga bardzo indywidualnego podejścia.

Diagnoza spektrum autyzmu Śląsk – Tarnowskie Góry, Bytom, Radzionków

Do Centrum Medyczne HugCare zgłaszają się pacjenci nie tylko z Tarnowskich Gór, Bytomia czy Radzionkowa, ale praktycznie z całego Śląska.

Wynika to między innymi z coraz większej świadomości dotyczącej spektrum autyzmu oraz potrzeby rzetelnej, spokojnej i kompleksowej diagnostyki.

Wiele osób bardzo długo odkłada decyzję o rozpoczęciu procesu diagnostycznego. Część pacjentów przez lata słyszy:„przesadzasz”,„to tylko cecha charakteru”albo„każdy czasem tak ma”.

Tymczasem odpowiednio przeprowadzona diagnoza może bardzo pomóc w lepszym zrozumieniu siebie albo swojego dziecka.

W Centrum Medycznym HugCare staramy się prowadzić proces diagnostyczny w atmosferze bezpieczeństwa, zrozumienia i indywidualnego podejścia do pacjenta.

Bo diagnoza spektrum autyzmu nie powinna być doświadczeniem oceniającym.Powinna być przede wszystkim próbą zrozumienia człowieka i jego sposobu funkcjonowania.

Co dzieje się po diagnozie spektrum autyzmu?

To jedno z najczęstszych pytań pojawiających się zarówno u rodziców dzieci, jak i u osób dorosłych rozpoczynających proces diagnostyczny.

Wiele osób obawia się samego momentu otrzymania diagnozy. Pojawia się lęk przed tym, że diagnoza „coś zmieni”, „zamknie drogę” albo sprawi, że dziecko czy dorosły pacjent zostaną ocenieni przez otoczenie.

W praktyce jednak bardzo często okazuje się, że diagnoza nie jest końcem, ale początkiem znacznie lepszego rozumienia siebie oraz swoich potrzeb.

Rodzice dzieci po diagnozie często po raz pierwszy zaczynają rozumieć:

• dlaczego dziecko reaguje tak silnie na zmiany,

• skąd bierze się przeciążenie emocjonalne,

• dlaczego codzienne sytuacje bywają dla niego tak trudne,

• albo dlaczego klasyczne metody wychowawcze nie przynoszą efektów.

To bardzo ważny moment, ponieważ pozwala odejść od myślenia:„dziecko jest niegrzeczne”na rzecz rozumienia:„dziecko doświadcza trudności, których wcześniej nie widzieliśmy”.

U osób dorosłych diagnoza często przynosi ogromną ulgę emocjonalną. Wiele osób mówi po raz pierwszy:„wreszcie rozumiem, dlaczego przez całe życie czułam się inaczej”.

Dla części pacjentów to moment bardzo poruszający. Nagle wiele doświadczeń z dzieciństwa, relacji, szkoły czy pracy zaczyna układać się w logiczną całość.

Czy diagnoza spektrum autyzmu oznacza, że „coś jest nie tak”?

To jeden z najbardziej krzywdzących mitów związanych z diagnozą.

Spektrum autyzmu nie oznacza „gorszego funkcjonowania” ani „uszkodzenia”. To po prostu inny sposób odbierania świata, komunikacji i przetwarzania informacji.

Osoby w spektrum bardzo często mają:

• ogromną wrażliwość,

• wysoką uważność na szczegóły,

• intensywne zainteresowania,

• dużą kreatywność,

• albo wyjątkową zdolność analitycznego myślenia.

Jednocześnie mogą doświadczać trudności związanych z:

• przeciążeniem społecznym,

• komunikacją,

• elastycznością,

• albo nadmiarem bodźców.

I właśnie dlatego współczesne podejście do spektrum autyzmu coraz bardziej odchodzi od patrzenia wyłącznie przez pryzmat „deficytów”.

Diagnoza ma przede wszystkim pomóc lepiej zrozumieć potrzeby człowieka oraz stworzyć mu bardziej wspierające warunki funkcjonowania.

Przeciążenie sensoryczne – dlaczego codzienność bywa tak męcząca?

To temat, który bardzo często pojawia się podczas diagnozy zarówno u dzieci, jak i dorosłych.

Wiele osób w spektrum autyzmu odbiera bodźce znacznie intensywniej niż większość ludzi. Hałas, światło, tłok, zapachy albo nadmiar rozmów mogą prowadzić do ogromnego przeciążenia psychicznego i fizycznego.

Dla części osób codzienne sytuacje, które dla innych są neutralne, bywają bardzo wyczerpujące.

Niektóre dzieci:

• źle tolerują metki,

• nie lubią określonych faktur ubrań,

• bardzo silnie reagują na hałas,

• albo mają trudność z funkcjonowaniem w dużych grupach.

U dorosłych przeciążenie sensoryczne często wygląda bardziej subtelnie. Wiele osób opisuje:

• ogromne zmęczenie po całym dniu pracy,

• potrzebę izolacji po spotkaniach społecznych,

• trudność z funkcjonowaniem w głośnych miejscach,

• albo poczucie „przeładowania” po intensywnym dniu.

I właśnie dlatego odpowiednia diagnoza może pomóc znacznie lepiej zrozumieć własne reakcje oraz potrzeby.

Spektrum autyzmu a szkoła – dlaczego część dzieci doświadcza ogromnego stresu?

Środowisko szkolne bywa dla dzieci w spektrum autyzmu bardzo wymagające.

Hałas, ciągłe zmiany, duża liczba bodźców społecznych oraz konieczność funkcjonowania w grupie mogą prowadzić do przewlekłego przeciążenia.

Część dzieci bardzo długo próbuje dostosować się do oczekiwań otoczenia, co wiąże się z ogromnym napięciem emocjonalnym. Niektóre dzieci po powrocie do domu:

• wybuchają emocjonalnie,

• całkowicie się wycofują,

• albo są skrajnie zmęczone.

Bardzo często otoczenie widzi jedynie „trudne zachowanie”, nie dostrzegając ogromnego wysiłku, jaki dziecko wkłada każdego dnia w funkcjonowanie społeczne.

I właśnie dlatego odpowiednia diagnoza może pomóc nie tylko dziecku, ale również rodzicom oraz nauczycielom lepiej zrozumieć jego potrzeby.

Autyzm u dorosłych a życie zawodowe

Wiele osób dorosłych przez lata funkcjonuje bez diagnozy, próbując dostosować się do środowiska pracy oraz oczekiwań społecznych.

Część pacjentów bardzo dobrze radzi sobie zawodowo, ale jednocześnie doświadcza ogromnego przeciążenia psychicznego. Inni mają trudności związane z:

• relacjami w pracy,

• zmianami,

• wielozadaniowością,

• albo funkcjonowaniem w intensywnym środowisku społecznym.

W praktyce wiele osób po diagnozie zaczyna lepiej rozumieć, dlaczego pewne sytuacje są dla nich tak wyczerpujące.

To bardzo ważny moment, ponieważ pozwala spojrzeć na swoje potrzeby z większą uważnością i zrozumieniem.

Dlaczego nie warto bać się diagnozy?

Wiele osób bardzo długo odkłada rozpoczęcie procesu diagnostycznego.

Rodzice boją się usłyszeć diagnozę dotyczącą dziecka. Dorośli pacjenci często obawiają się, że „to nic nie zmieni” albo że diagnoza sprawi, iż zostaną inaczej ocenieni przez otoczenie.

W praktyce jednak odpowiednio przeprowadzona diagnoza bardzo często przynosi ulgę, porządkuje wiele doświadczeń i pomaga lepiej zrozumieć potrzeby człowieka.

Diagnoza nie zmienia tego, kim ktoś jest.Pozwala jedynie lepiej zrozumieć sposób funkcjonowania.

I właśnie dlatego proces diagnostyczny powinien odbywać się w atmosferze bezpieczeństwa, spokoju oraz szacunku dla doświadczeń pacjenta.

FAQ – najczęstsze pytania dotyczące ADOS-2 i ADI-R

Czy ADOS-2 daje jednoznaczną diagnozę autyzmu?

Nie. ADOS-2 jest bardzo ważnym narzędziem diagnostycznym, ale zawsze powinien być interpretowany w szerszym kontekście funkcjonowania pacjenta oraz całego procesu diagnostycznego.

Czy osoba dorosła może wykonać ADOS-2?

Tak. Coraz więcej osób dorosłych zgłasza się na diagnozę spektrum autyzmu, szczególnie kobiet, które przez lata maskowały trudności społeczne.

Czy diagnoza autyzmu u dziecka oznacza, że „sobie nie poradzi”?

Absolutnie nie. Spektrum autyzmu nie przekreśla możliwości rozwoju, relacji ani samodzielnego życia. Bardzo ważne jest jednak odpowiednie zrozumienie potrzeb dziecka oraz stworzenie mu wspierającego środowiska.

Czy ADHD i autyzm mogą występować razem?

Tak. ADHD i spektrum autyzmu bardzo często współwystępują, dlatego profesjonalna diagnostyka wymaga dokładnej analizy funkcjonowania pacjenta.

Jak długo trwa proces diagnostyczny?

To zależy od wieku pacjenta, rodzaju trudności oraz zakresu diagnozy. Profesjonalna diagnostyka wymaga czasu, dokładności i spojrzenia na pacjenta całościowo.

ADOS-2 i ADI-R Śląsk – Tarnowskie Góry, Bytom, Radzionków

Do Centrum Medyczne HugCare zgłaszają się pacjenci nie tylko z Tarnowskich Gór, Bytomia czy Radzionkowa, ale praktycznie z całego Śląska.

Wiele osób szuka dziś miejsca, w którym proces diagnostyczny będzie prowadzony spokojnie, rzetelnie oraz z dużą uważnością na potrzeby pacjenta.

Diagnoza spektrum autyzmu to nie tylko wynik testu.To przede wszystkim próba zrozumienia człowieka, jego emocji, sposobu odbierania świata oraz codziennych doświadczeń.

I właśnie dlatego w Centrum Medycznym HugCare ogromne znaczenie ma dla nas indywidualne podejście, atmosfera bezpieczeństwa oraz spokojne przeprowadzenie pacjenta przez cały proces diagnostyczny.

Bo czasami diagnoza nie daje odpowiedzi na wszystkie pytania.Ale bardzo często po raz pierwszy pozwala człowiekowi naprawdę zrozumieć samego siebie.

Kontakt:

Telefon: +48 666 950 382

Email: kontakt@hugcare.pl

Rejestracja telefoniczna czynna:

PN, CZW: 9:00 - 19:00

WT, ŚR, PT: 12:00 - 19:00

Specjaliści przyjmują:
PN-PT: 08:00 – 20:00

Oddziały HugCare:

CENTRUM MEDYCZNE HUGCARE SP. Z O.O.

UL. PIASTOWSKA 11, 42- 600 TARNOWSKIE GÓRY

NIP 6452581406, REGON 525686040, KRS 0001044220 

NUMER KSIĘGI REJESTROWEJ: 000000269176